ΠΟΛΕΜΟΣ! Πόσο συχνά ακούει κάνεις αυτή τη λέξη αυτές τις μέρες…

Τόσες που σε κάνουν να το πεις κι εσύ. Να το ψιθυρίσεις ακόμα κι αν δεν το πιστεύεις. Είμαστε σε πόλεμο με έναν αόρατο εχθρό, διατυμπανίζουν τα μέσα. Τι παράξενο. Τι αλλόκοτο. Τι τρομακτικό.

Μέχρι σήμερα ήξερες έναν πόλεμο, τον γνωστό. Αυτόν που κρατάς όπλο, αυτόν που βλέπεις τανκ live, που νιώθεις πείνα, αυτόν που ματώνεις. Εσύ και τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Τώρα τα δυο σου χέρια είναι αδειανά. Δεν κρατάς κανένα όπλο. Τα τανκ τα βλέπεις μόνο στην τηλεόραση να διασχίζουν την Εθνική οδό για να επιβάλλουν την αναπόφευκτη απαγόρευση κυκλοφορίας. Τα ράφια σου? Τα ράφια σου είναι τόσο γεμάτα που δεν θα σε αφήσουν στιγμή να πεινάσεις. Αλλά ματώνεις. Αυτή είναι η βασική διαφορά. Η βασική ομοιότητα.

Και ανησυχείς. Και αγωνιάς. Για εσένα και για τα αγαπημένα σου πρόσωπα. «Τις μανάδες και τους πατεράδες μας. Τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας», είπε αυτός ο συμπαθής γραμματιζούμενος με ένα κόμπο στο λαιμό στις οθόνες όλων μας.

«Όσο εμείς νοσούμε, η γη θεραπεύεται», διάβασα κάπου στο διαδίκτυο και το μυαλό μου πάγωσε για μια στιγμή. Γιατί αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Δεν το είχα φανταστεί ποτέ. Ώστε αυτό έπρεπε να γίνει? Εκεί έπρεπε να φτάσουμε για να σωθεί η γη? Ή ανήκει κι αυτό στη σφαίρα της προπαγάνδας?

Είναι πολλές οι πληροφορίες που πρέπει να επεξεργαστεί το μυαλό αυτές τις μέρες. Υπάρχει πληροφόρηση, παραπληροφόρηση, προπαγάνδα, τρομοκρατία… εξάλλου είμαστε σε πόλεμο remember? Όλα αυτά επιτρέπονται σε περίοδο πολέμου και πολλά πολλά ακόμα δυστυχώς!

Κάτι πρέπει να γίνει. Κάτι πρέπει αλλάξει, σκέφτεσαι όταν όλα έχουν τελειώσει. Αν ζω κι αν τη βγάλω καθαρή, πρέπει να αλλάξω πολλά. Είναι ξεκάθαρο πια. Σαφές. Σε όλους. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε όπως πριν γιατί το πριν δεν θα υπάρχει πια. Θα υπάρχει μόνο το μετά. Άρα όλοι εμείς πρέπει να ζήσουμε στο μετά. Όσοι μείνουμε. Όσοι επιβιώσουμε. Γιατί για αγώνα επιβίωσης πρόκειται ξεκάθαρα στον πιο cool πόλεμο της ιστορίας του ανθρώπου. Από τώρα μπορώ να διαβάσω τις λεζάντες των ιστορικών του 2080 (τόσο αισιόδοξη είμαι ότι θα υπάρχουν άνθρωποι μέχρι τότε και δη ιστορικοί!).

Διαβάστε τα πάντα για τον «Πόλεμο του καναπέ»! Πώς ακριβώς ξεκίνησε, ποιος έφταιγε και τι έπρεπε να έχουν κάνει για να σωθούν περισσότεροι στον πιο cool πόλεμο στην ιστορία της ανθρωπότητας!

 Όχι! Δεν χρειάζεται πια να σε σκοτώσουν. Όχι δεν χρειάζεται να στείλουν αεροπλάνα να σε βομβαρδίσουν, δεν χρειάζεται να σε φυλακίσουν, βασανίσουν μέχρι να σε αφανίσουν. Αρκεί μόνο να κατασκευάσουν έναν εργαστηριακό ιό. Έναν ιό με προδιαγραφές. Έναν ιό που δεν πειράζει το μέλλον, δηλαδή τα παιδιά. Που επιτρέπει σχεδόν ανώδυνα στους ενήλικες να το περάσουν και στοχεύει ξεκάθαρα στους ευπαθείς. Τον αδύνατο κρίκο της κοινωνίας που -δυστυχώς- πρέπει να αποχωρήσει! Για να ζήσουν οι λίγοι. Οι δυνατοί. Αυτοί που η γη μπορεί να θρέψει. Αυτοί που οι παντοκράτορες αυτού του κόσμου αποφάσισαν πως πρέπει να ζήσουν.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ζούμε σε αυτή τη ΜΕΤΑ εποχή, επιβιώνουμε οι λίγοι οι δυνατοί, μήπως να αλλάζαμε λίγο συνήθειες? Μήπως να αλλάζαμε τον τρόπο σκέψης μας, να βλέπαμε λίγο παραπέρα, λίγο έξω από τον εαυτό μας, έξω από την πόλη μας, έξω από την Ελλαδίτσα μας? Μήπως να ακούγαμε και τον πόνο του άλλου, έτσι για αλλαγή? Μήπως να νοιαζόμασταν περισσότερο? Να αγαπάγαμε περισσότερο… τον διπλανό, το γείτονα, τον άνθρωπο, τα ζώα, τα προσφυγόπουλα, τη γη μας όλη?

Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξω/αλλάξεις/αλλάξει/αλλάξουμε/αλλάξετε/αλλάξουν?

Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτείς ότι ο κόσμος όλος δεν είσαι εσύ?

Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσεις τη χρήση των πλαστικών? Να θυμηθείς να πάρεις επιτέλους εκείνη τη σακκούλα πολλαπλών χρήσεων μαζί σου στο σούπερ μάρκετ? Αυτή που όλο ξεχνάς στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου σου?

Μήπως ήρθε η ώρα να κόψεις το κρέας που πάντα το ήθελες? Ή έστω να το ελαττώσεις? Εξάλλου πάντα το σκεφτόσουν. Η τροφή είναι η δύναμη σου και ομολογουμένως τρως/τρώμε χειρότερα από ποτέ ως άνθρωποι …

Μήπως ήρθε η ώρα να μας νοιάζει τελικά αν λιώνουν οι πάγοι στην Ανταρκτική? Αν η στάθμη του νερού στη πλατεία του Αγίου Μάρκου έχει ανεβεί επικίνδυνα?

Η μόλυνση της γης έχει φτάσει στο απροχώρητο, ζούμε με «πίστωση» από τους φυσικούς πόρους προειδοποιούν οι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο.

Μήπως ήρθε η ώρα να μαζεύεις τις ακαθαρσίες του σκύλου σου στις γύρω βόλτες, αντί να το παίζεις κινέζος, όταν κάποιος περάσει τυχαία δίπλα σου ?

Μήπως ήρθε η ώρα να μην οδηγείς, όταν πίνεις? Καθόλου, ούτε με ένα ποτηράκι.

Μήπως ήρθε η ώρα να υπογράψεις για να κλείσουν οι ζωολογικοί κήποι, αφού τα ζώα πρέπει να ζουν ελεύθερα στη φύση ?

Μήπως ήρθε η ώρα να διαβάσεις περισσότερα βιβλία που πάντα υπόσχεσαι στον εαυτό σου κάθε Πρωτοχρονιά?

Μήπως ήρθε η ώρα να μην πετάς το τσιγάρο σου από το παράθυρο? Ή ακόμα καλύτερα να μην καπνίζεις ή ατμίζεις καθόλου?

Μήπως ήρθε η ώρα να πηγαίνεις με το ποδήλατο στη δουλειά σου, αφού έχεις ποδήλατο και η δουλειά είναι δίπλα?

Μήπως ήρθε η ώρα να γίνεις εθελοντής? Σε οτιδήποτε οι ανάγκες της κοινωνίας είναι πιο πολλές από ποτέ εξάλλου!

Μήπως ήρθε η ώρα να νοιάζεσαι για το προσφυγικό και να μην κοιτάς το προσφυγάκι που ήρθε στο σχολειο σας με μισό μάτι? Πόσο μάλλον να ζητάς από τον διευθυντή να το αλλάξει από το δικό σας τμήμα…

Μήπως ήρθε η ώρα να υιοθετήσεις τελικά εκείνο το σκυλάκι που κοιτούσες στα social? Εκείνο με τα αθώα μάτια που σου ραγίσαν την ψυχή, όπως ο ίδιος παραδέχτηκες?

Μήπως ήρθε η ώρα να κλείνεις τις συσκευές, όταν δεν τις χρησιμοποιείς για να κάνεις οικονομία ρεύματος κάτι που κάπου είχες διαβάσει και όλο ήθελες να κάνεις, αλλά ποτέ δεν έκανες?

Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσεις πιο ευγενικά στην κυρία που καθαρίζει ή στον αλλοδαπό που κουρεύει το γκαζόν, γιατί κι αυτοί εργαζόμενοι είναι ?

Μήπως ήρθες η ώρα να καταγγείλεις τις ασταμάτητες φωνές και τους βωβούς θορύβους  που ακούς από το διπλανό διαμέρισμα, γιατί έτσι ίσως σώσεις δυο ζωές?

Μήπως ήρθε να ώρα να νοιάζεσαι για τα δικαιώματα των γυναικών, ιδίως αν δεν είσαι γυναίκα?

Μήπως ήρθε η ώρα να ακούσεις πιο προσεχτικά τι λέει η Γκρέτα πριν την κρίνεις?

Μήπως ήρθε η ώρα να μην ψωνίζεις τις Κυριακές, ώστε οι εργοδότες να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν αυτό το «βάρβαρο» συνήθειο?

Μήπως ήρθε η ώρα να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο με τα παιδιά σου και τώρα που έχεις άπλετο και στη ΜΕΤΑ εποχή? Να θυμηθείς ότι τα παιδιά δεν είναι υποχρέωση μόνο της μάνας?

Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξεις δουλειά, αφού η υπάρχουσα είναι ένα τέλμα στη ζωή σου?

Μήπως ήρθε η ώρα να περάσεις την πολυπόθητη πόρτα του γυμναστηρίου της γειτονιάς? Αυτού που χαλβαδιάζεις εδώ και καιρό…

Μήπως ήρθε η ώρα να κόψεις όλο το junk food που έτρωγες και να αρχίσεις να τρως πιο υγιεινά?

Μήπως ήρθε η ώρα να εκτιμάς λίγο παραπάνω τη μάνα, τον πατέρα, τον παππού και τη γιαγιά που τρέχουν για όλους πάντοτε και αδιαμαρτύρητα?

Μήπως ήρθε η ώρα να επισκεφτείς έναν ψυχολόγο? Πάντα το έλεγες. Πάντα το σκεφτόσουν.

Μήπως ήρθε η ώρα να τολμήσεις εκείνο το μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως που πάντα ονειρευόσουν?

Μήπως ήρθε η ώρα να λες Σ’ΑΓΑΠΩ πιο συχνά, πιο πολύ, πιο δυνατά, πιο ουσιαστικά?

Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξεις στη ΜΕΤΑ πανδημίας εποχή?

Σκέψου το λίγο! Χρόνος υπάρχει και είναι άπλετος… ή μήπως όχι?

Όσο πιο βαθιά η αλλαγή, τόσο μεγαλύτερος ο πόνος. Γιατί δεν είναι ο ιός που θα σε σκοτώσει, αλλά η COMFORT ZONE που ζούσες μέχρι χθες! Οι παλαιές δομές πρέπει να καταρρεύσουν για να υπάρξουν νέες, καλύτερες. Τα δεδομένα, η νοοτροπία του βολέματος, η αδιαφορία, η απάθεια, η απανθρωπιά πρέπει να πεθάνουν. Και θα υποφέρουμε όλοι γι’ αυτό. Πολύ. Μέχρι να έρθει η κάθαρση. Για όλους. Και τότε θα βγούμε πιο δυνατοί, πιο γενναίοι, πιο πεφωτισμένοι και θέλω να πιστεύω πιο ενωμένοι, μονιασμένοι, αγαπημένοι.

Και η γη θα θεραπευτεί, τα λουλούδια θα ανθίσουν ξανά, τα ζώα θα τρέχουν και θα κολυμπούν ελεύθερα. Ο κόσμος όλος με πεντακάθαρους πνεύμονες θα τραγουδήσει δυνατά, σχεδόν εκκωφαντικά το ανεπανάληπτο τραγούδι του Louis «What a wonderful world».

Happiness happens όταν αλλάζουμε για να βρουν ευτυχία όλοι!

Ο αισιόδοξος κερδίζει!

Όχι όχι δεν το λέω εγώ (δηλαδή εγώ το λέω αλλά ποιος με ακούει εμένα) αλλά μια νέα έρευνα που έρχεται όχι μόνο να βροντοφωνάξει, αλλά και να αποδείξει με τη βούλα ότι η αισιοδοξία μας κάνει καλό. Και το πάει και ένα βήμα παρακάτω. Συνδέει την αισιοδοξία με τη μακροζωία. Με λίγα λόγια και σε απλά ελληνικά, ο αισιόδοξος άνθρωπος, αυτός που τα βλέπει από τη θετική πλευρά και στην περίπτωση μας από τη φανταστικοσουπερουάουα πλευρά της ζωής έχει περισσότερες πιθανότητες να ζήσει καλύτερα και περισσότερο έως τα 85 και άνω παρακαλώ, σύμφωνα με την έρευνα!

Τα βλέπετε? Τι σας λέω εγώ και μαλλιάζει η γλώσσα μου? Αλλά εκεί εσείς. Βουρ στη μαυρίλα και την κατάθλιψη. Τώρα μεταξύ μας δεν χρειαζόταν να μας το πει κάποιος επιστήμονας αυτό, αλλά έτσι για να σας πείσω επιστράτευσα κοτζάμ επιστημονική έρευνα από το «Proceedings of the National Academy of Sciences» της Αμερικής για να σας πείσω. Μπας και απαρνηθείτε για λίγο την κατήφεια και την κατάθλιψη! Ή και για πολύ.

Βρε χαμογελάτε περισσότερο. Και αύριο εκεί θα είναι η εφορία. Δεν κουνιέται δεν πάει πουθενά.

Ερωτευτείτε παράφορα. Κι ας πληγωθείτε. Αξίζει κάθε φορά. Εμπειρίες μαζεύεις. Όπλα στη φαρέτρα της ζωής! Κάντε έρωτα ξανά και ξανά. Με τα παιδιά στο δίπλα ο δωμάτιο. Στα πουρνάρια βουκολικό, μέσα στο αμάξι σαν δεκαπεντάχρονα. Εκεί δίπλα θα είναι η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η Vodafone. Δεν φεύγουν. Δεν εξοφλούνται από μόνα τους αυτά πιστέψτε με! Βγείτε, χορέψτε, ξεφαντώστε το Σάββατοκύριακο μέχρι πρωίας, σαν να μην υπάρχει αύριο. Να σας κοιτάζουν όλοι περίεργα που έχετε κατακτήσει την πίστα με τις χορευτικές φιγούρες αλά Κώστα Βουτσά! Τη Δευτέρα εκεί θα είναι ο προβληματικός συνάδελφος που σας ζορίζει και το απαράδεκτο αφεντικό. Φάτε την τούρτα ολόκληρη. Και το πιάτο μαζί! Νααααααα τα γυμναστήρια της γειτονιάς. Κάπως πρέπει να ζήσουν κι αυτά. Αγκαλιαστείτε, ξεκαρδιστείτε, εκτονωθείτε, εκδράμετε! Όταν τίποτα δεν συμβαίνει, όταν τίποτα δεν μας ευχαριστεί, τότε ταξιδεύουμε! Τολμάμε! Κάνουμε!

Τώρα αν θέλετε να ξέρετε τι έκαναν οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Bοστώνης θα σας πω. Πήραν ένα δείγμα 70.000 γυναικών με μέσο όρο ηλικίας τα 70 έτη παρακαλώ και το χώρισαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο αισιοδοξίας τους. Παρακολούθησαν τις ομάδες αυτές από το 2004 έως το 2014. Πήραν και ένα δείγμα αντρών με μέσο όρο ηλικίας τα 62 έτη (τζόβενα δηλαδή), το χώρισαν σε πέντε ομάδες και το παρακολούθησαν από 1986 έως 2016 παρακαλώ!

Τι βρήκαν ? Η διάρκεια ζωής της ομάδας με τις πιο αισιόδοξες γυναίκες, ήταν κατά 15% μεγαλύτερη και για τους άντρες 11% μεγαλύτερη. Τους φάγαμε λάχανο, όπως γίνεται πάντα! Τα πιο αισιόδοξα άτομα, τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες υιοθέτησαν έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής σε σχέση με τη σωματική άσκηση, τη διατροφή, το κάπνισμα, το αλκοόλ, τις εξόδους και έτσι κατάφεραν να αυξήσουν το προσδόκιμο όριο ζωής τους!

Τάδε εφη η Lewina Lee επικεφαλής συντάκτης της έρευνας:

«Οι λόγοι για τους οποίους η αισιοδοξία σχετίζεται με τη μακροζωία είναι ακόμη άγνωστοι. Οι πιο υγιεινές συνήθειες, τα λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης και οι περισσότεροι κοινωνικοί δεσμοί εξηγούν εν μέρει αυτή τη σχέση», και συνεχίζει, προσθέτοντας την πιθανότητα να υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί που συνδέουν την αισιοδοξία με τη μακροβιότητα, όπως για παράδειγμα η καλύτερη διαχείριση του άγχους».

Τι περιμένετε λοιπόν? Ακόμα να πειστείτε?

Ελάτε στη φανταστικοσουπερουάουα πλευρά της ζωής, δείτε ουράνια τόξα, ντισκομπάλες. Δεν χρειάζεται να υπάρχουν πραγματικά. Μπορείτε να τα φανταστείτε κιόλας. Ή μπορείτε να τα δείτε για μια στιγμή και μετά ας χαθούν. Θα έχετε όμως εισπράξει μια στιγμή χαράς και ευτυχίας. Μια στιγμή ελπίδας και ένα χαμόγελο. Κι αυτό αξίζει, πιστέψτε με!

Happiness Happens όταν πιστεύω ότι με αισιοδοξία ζω καλύτερα!

Πηγή: PNAS

Good Vibes Only!

Δεν χρειάζεται κόπο. Τρόπο χρειάζεται.
Ούτε χρειάζεται μεγάλες αλλαγές, ριζικές αποφάσεις και σοβαρές επιλογές για να είμαστε ευτυχισμένοι. Θετική σκέψη χρειάζεται, αστραφτερό χαμόγελο και Good vibes only ακόμα και στα μικρά, καθημερινά πράγματα. 50 λόγοι για να χαμογελάς κάθε μέρα, αν το καλοσκεφτείς!

Γιατί ποιος θέλει μαυρίλα και γκρίνια?

Γιατί ο ήλιος ανατέλλει κάθε μέρα ….

Γιατί σαν σήμερα τον γνώρισες

Γιατί το αφεντικό σου είπε «Μπράβο»

Γιατί έγινες μαμά για τρίτη φορά (πιο γενναία πεθαίνεις!)

Γιατί βρήκες τα σκουλαρίκια που είχες χάσει

Γιατί είπες επιτέλους ΟΧΙ

Γιατί σήμερα έχεις γενέθλια

Γιατί τελικά δέχτηκες την πρόσκληση που περίμενες

Γιατί υιοθέτησες ένα αδέσποτο

Γιατί αποφάσισες να αρχίσεις δίαιτα

Γιατί αποδέχτηκες τον εαυτό σου, όπως ακριβώς είναι

Γιατί τελείωσες το καλοκαιρινό βιβλίο

Γιατί πέρασες την πόρτα του γυμναστηρίου

Γιατί η ζωή είναι ωραία

Γιατί βγήκε καινούργιο skill

Γιατί πρόλαβες το λεωφορείο

Γιατί το καλοκαίρι θα έρθει πάλι σε 306 μέρες

Γιατί έβγαλες τη γλουτένη από τη διατροφή σου

Γιατί απόψε γιορτάζεις

Γιατί αγόρασες εκείνη τη φούστα

Γιατί πήρες την προαγωγή που περίμενες

Γιατί η γάτα σου γέννησε 6 γατάκια ( 3 ασπρόμαυρα & 3 μαυρόασπρα)

Γιατί είδες το «Μελωδία της Ευτυχίας» για 78η φορά

Γιατί έκλεισες εισιτήρια για Βαρκελώνη

Γιατί δέχτηκες το τηλεφώνημα που περίμενες

Γιατί πήρες δίπλωμα οδήγησης

Γιατί είχες διαγωγή κοσμικότατη!

Γιατί καθάρισες επιτέλους το γκαράζ

Γιατί μαγείρεψες με απόλυτη επιτυχία

Γιατί έβγαλες επιτέλους τα σιδεράκια

Γιατί ήρθε ο έτσι στο πάρτυ

Γιατί σε φίλησε

Γιατί απέφυγες την επίσκεψη της Θείας

Γιατί έγινες ΝΟΝΑ

Γιατί σου πέτυχαν τα κουλουράκια

Γιατί βρήκες τα μποτάκια που έψαχνες

Γιατί είδες τον Σερβετάλη στο θέατρο

Γιατί σου μίλησε ο κακομούτσουνος γείτονας

Γιατί καλύτερα το χαμόγελο, παρά η κατάθλιψη

Γιατί άρχισε πάλι η αγαπημένη σου σειρά

Γιατί άλλαξες κούρεμα και σου πάει πολύ

Γιατί βρήκες μια χελώνα στο δρόμο

Γιατί άρχισες Kick Boxing

Γιατί θα πας εκδρομή το Σαββατοκύριακο

Γιατί το ρυζόγαλο έπηξε

Γιατί αγόρασες καινούργιο κινητό

Γιατί πηγές μια βόλτα στη θάλασσα

Γιατί κατάφερες να κοιμηθείς νωρίς

Γιατί και αύριο μέρα είναι …

 

Happiness happens… όταν χαμογελάς και ο κόσμος όλος φωτίζεται!

Η αγορά του καλοκαιριού !!!

Κάθε καλοκαίρι κάνω μια αγορά που με ενθουσιάζει τοοοοοοοοσο πολύ και την ξεσκίζω, φορώντας τη συνέχεια . Ποτέ δεν ξεκινάω λέγοντας: «Σήμερα θα κάνω την αγορά του καλοκαιριού».

Απλώς, τριγυρνάω στα σοκάκια ενός νησιού, στους πλακόστρωτους δρόμους της πόλης, σε εναλλακτικά μαγαζάκια down town ή σε πάγκους παραθαλάσσιων πλανόδιων και εκείνο εμφανίζεται αναπάντεχα μπροστά μου φωνάζοντας «Εδώ… εδώ είμαι Άννα και σου φωνάζω…»

Όχι δεν το ακούω… Δεν χρειάζεται να το ακούσω. Μόλις απλώνω τα μάτια μου πάνω του το καταλαβαίνω, το νιώθω ενστικτωδώς μέσα μου ότι this is the one!!! Βρήκα την αγορά για το φετινό καλοκαίρι (πυροτεχνήματα ολούθε ).

Και μετά το ξεσκίζω… το φοράω συνέχεια και παντού από την παραλία ως το bar και από το σορτς μέχρι την τουαλέτα (όχι δεν έχω τουαλέτα, την κανονική εννοώ )

Τι έχει υπάρξει / μπορεί να θεωρηθεί ως τώρα αγορά του καλοκαιριού…

Ένα κοκάλινο βραχιόλι τιρκουάζ βεραμάν & πράσινο μπλε γωνία
(Ωωωωω! τι έκπληξη θα μου πείτε !!) By the way, το βραχιόλι είναι το αγαπημένο μου αξεσουάρ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με τα μπρατσάκια έξω

Μια see through μπλούζα σε bronze αποχρώσεις κατά προτίμηση, ώστε να αναδεικνύεται επαρκώς η σταρένια επιδερμίδα μου (εδώ εγώ μαυρογκαγκάνο όπως γίνομαι)

Ένα κοραλί πιο κοραλί πεθαίνεις κραγιόν που ανανεώνω κάθε 5”
(εννοώ κάθε 5 δευτερόλεπτα, όχι λεπτά)

Ένα maxi φόρεμα Φλοράλ (τσάμπα να πάει κοτζάμ ύψος? Να μην το αναδείξουμε λιγουλάκι ?)

Ένα πλεκτό μικρό, χρυσό τσαντάκι ( by the way μεγαλώνοντας αγαπώ το χρυσό… τι έχω πάθει κορίτσια ? Μεγαλώνεις χαλόου…..)

Ένα πράσινο μπλε !!! δαχτυλίδι πάνω σε καπάκι Heineken που ξετρυπώνεις εύκολα σε αυτά τα απίθανα νησιώτικα μαγαζάκια και μετά αισθάνεσαι τόσο μα τοοοοοοοοσο υπερήφανη (γιατί πάντα έχουν τα πιο τέλεια πράγματα αυτά τα μαγαζάκια, άραγε ?)

ή

Αυτό το στρουμφοκαταπληκτικότερο όλων τιρκουάζ βεραμάν & πράσινο μπλε γωνία κολιέ που αγαπάω εδώ και χρόνια και το αποκαλώ «Η αγορά του καλοκαιριού όλων των εποχών!!!»

Όταν έχει μπει για τα καλά το καλοκαιράκι και ο υδράργυρος βαράει κόκκινο φοράω το αγαπημένο μου κολιέ και σημαίνω την έναρξη τουτουνού του καλοκαιριού. Φαντάζομαι κάτι αντίστοιχο θα έχετε και εσείς κορίτσια. Μικρά αγαπημένα αντικείμενα – αξεσουάρ που σας θυμίζουν και σας μυρίζουν καλοκαίρι. Ένα αγαπημένο ζευγάρι σανδάλια, ένα εκκεντρικό γυαλί ηλίου, ένα μικροσκοπικό φλοράλ τοπάκι, ένα πλεκτό κατακόκκινο μπικίνι και και και… Όπως καταλαβαίνετε, εδώ η λίστα είναι ανεξάντλητη για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενες και ευτυχισμένες κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο και την αλμυρά της θάλασσας. Εσείς έχετε αγαπημένη «αγορά του καλοκαιριού ?»

Happiness happens… όταν κάνεις την αγορά του καλοκαιριού !!!

Μικροπράγματα… γιατί αυτά είναι τα σημαντικά

Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.

Η χαρά της στιγμής που έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις.
Οι μικρές καθημερινές εκπλήξεις.
Ένα απλό κοίταγμα, ένα τυχαίο χάδι.
Η ψιλοκουβεντούλα που στήνεται κάθε πρωί στο γραφείο.
Το γλυκό που απολαμβάνεις στα σκοτεινά.
Εσύ να τραγουδάς στο αυτοκινήτο.
Μεσημεριανή ραστώνη στη βεράντα κατακαλόκαιρο.
Τα σοφά λόγια της γιαγιάς, η γλύκα της φωνής της, η ζεστασιά της καρδιάς της.

Γι’αυτά τα ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ θα μιλάμε εδώ. Γιατί αυτά έχουν την πραγματική αξία.
Μην περιμένεις τα μεγάλα, τα ωραία, τα αληθινά. Την καθημερινότητα ζεις, όχι το όνειρο.
Ζήσε το τώρα. Το σήμερα. Ζήσε την κάθε στιγμή σαν να μην υπάρχει αύριο.
Το αύριο υπάρχει. Ναι… Αλλά θα το ζήσεις αύριο.
Και μέχρι τότε, υπάρχουν χιλιάδες ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ που μπορούν να σε κάνουν ευτυχισμένη, αν τα δεις. Αν τα αφήσεις. Αν τα νιώσεις. Αν τα καταλάβεις.

Happiness Ηappens only if YOU let it happen

Θα το πω. Θα μιλήσω. Καθαρά & ξάστερα. Για πρώτη φορά!

Ένα μαράζι έχω κι εγώ στη καρδιά και θα σας το πω τελικάααααα (τραγουδιστί )
Γιατί με αντιπαθείτε τόσο?
Γιατί με αποκαλείτε ΤσαγκαροΔευτέρα? Σας ζήτησα ποτέ εγώ να φτιάξετε κανένα παπούτσι? Πεδιλάκι? Μποτάκι? Σανδαλάκι?
Γιατί όταν ξημερώνει Κυριακή (εκτός του ότι και μόνο που προφέρετε τη λέξη Κυριακή, λιώνει το στόμα σας από σιρόπι) έχετε ένα χαμόγελο Ν Α κι όταν το απόγευμα θυμάστε την κατακαημένη Δευτέρα που ακολουθεί το βλέμμα σας σταδιακά σκοτεινιάζει? Μέχρι το βράδυ, έχετε γίνει ΜΠΛΕ από τη θλίψη. Βαθύ μπλε. Κάπως έτσι δηλαδή

Σάμπως ζήτησα εγώ να είμαι πρώτη πρώτη? Σάμπως με ρώτησε κανείς?
Μου ανακοίνωσαν απλώς την πρωτιά (το ομολογώ χάρηκα τα μάλα, χοροπηδούσα από τη χαρά μου 2 μέρες ολόκληρες Τρίτη & Τετάρτη!!! ) όμως πολύ γρήγορα η χαρά μου μετατράπηκε σε λύπη. Εξαιτίας σας!

Παίρνω κι εγώ λοιπόν το θάρρος να απολογηθώ. Να εξομολογηθώ για πρώτη φορά τον πόνο μου εδώ σε αυτόν τον τοοοοοοοσο χαρούμενο & τοοοοοοοοοσο αισιόδοξο τόπο, όπου απ’ ότι άκουσα εδώ πέρα happiness happens… καθημερινά. Δράττομαι της ευκαιρίας λοιπόν να σας εξομολογηθώ κάποιους από τους λόγους που θα έπρεπε να με συμπαθήσετε τουλάχιστον. Καλέ τι να με συμπαθήσετε, να με αγαπήσετε. Τι να με αγαπήσετε, να με λατρέψετε πρέπει!!!

Ξεκινάω από το προφανές! Είμαι πρώτη!!! The number ONE. Noύμερο 1
Κάτι πρέπει να μετράει μέσα σας βρε παιδιά η πρωτιά! Λυπηθείτε με! Όπως εσείς θέλετε να είστε πάντα πρώτοι, έτσι θέλω κι εγώ! Και υπερηφανεύομαι για αυτό, όποτε πληζ πληζ πληζ μην μου το χαλάτε… Χαρείτε μαζί μου μια ΔΕΥΤΕΡΑ!

Κι από Δευτέρα ΟΧΙ ΔΙΑΙΤΑ!
Καλά το πιστέψατε? Αυτός είναι ένας καλά οργανωμένος ΜΥΘΟΣ του Σαββατοκύριακου που συνεχώς ψάχνει τρόπους να με συκοφαντεί δολερά! ΣΑΣ ΖΗΤΗΣΑ ποτέ εγώ να κάνετε δίαιτα από Δευτέρα? Σας ζήτησα εγώ ποτέ να τρέξετε και να κατακλύσετε τα γυμναστήρια πουρνό πουρνό? Βεβαίως είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να προσέξετε λίγο τη διατροφή σας και να ράψετε λιγουλάκι το στοματάκι σας μετά το ξεφάντωμα/ ξεκοίλιασμα που ρίξατε το Σαββατοκύριακο (προς θεού δεν κατηγορώ εσάς, εκείνο το διαβολικό Σαββατοκύριακο κατηγορώ, πιστέψτε με). Λίγη εγκράτεια όμως δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

Γιατί ΤσαγκαροΔευτέρα παρακαλώ?
Χάθηκε κάτι πιο εύηχο? Κάτι πιο λυρικό, πιο ποιητικό? Με πιο όμορφους συνειρμούς?
Κάτι που να λέγεται και να ακούγεται καλύτερα?

ΗλιοΔευτέρα
ΚερασοΔευτέρα
ΠριγκιποΔευτέρα
ΜπυροΔευτέρα (καλά αυτό θα σας ξετρέλαινε!!)
ΤρελοΔευτέρα …

Θα μπορούσα να συνεχίσω, αλλά δεν θέλω να σας κουράσω τώρα που φταίξαμε ατμόσφαιρα … το πιάσατε πάντως το νόημα!

Η ΑΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ… για να μην ξεχνιόμαστε
Βρε τόσα τριήμερο σας έχω stand by? Καθαρά Δευτέρα, Αγίου Πνεύματος, Μεγάλη Δευτέρα. Εντάξει το τελευταίο δεν είναι αργία για τους εργαζόμενους, αλλά σκεφτείτε τα παιδιά σας! Μη σκέφτεστε μόνο τον εαυτό σας, μονοφαγάδες! Τρελαίνονται τα πιτσιρίκια, όταν έρχομαι. Η καλύτερη Δευτέρα της χρόνιας με αποκαλούν… Any credits for that?

Ημέρα σκληρής δουλειάς, οργάνωσης και περισυλλογής!
Εεεεεε κάποια μέρα μέσα στη βδομάδα θα επέτρεπε να είναι, έτσι δεν νομίζετε ?
Άντε να μην ανοίξω το στόμα μου γιατί πολύ & πολλοί λουφάρετε τελευταία. Μια έχει ήλιο στην Ελλάδα και ξεμυαλίζεστε, αφήνετε τα γραφεία και τρέχετε στις παραλίες… Μια μπήκε η Άνοιξη και μου αρχίζετε τα ζουζουνίσματα (και είναι πολλά πανάθεμά τα στον εργασιακό χώρο). Μια κάνει πολύ κρύο και δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε. Βρίσκετε απίθανες ιστορίες για να τα φορτώσετε όλα στον κόκορα κανονικά. Δείτε το αλλιώς! Σκεφτείτε το! Είμαι μια πρώτης τάξεως ημέρα για οργάνωση και περισυλλογή. Ωραιότατη ημέρα για να ανασκουμπωθείτε, να οργανώσετε το πρόγραμμμα όλης της εβδομάδας, να ορίσετε τα ραντεβού σας, να σκεφτείτε τι πρέπει να κάνετε ή τι να αποφύγετε. Ποια άλλη μέρα σας τα προσφέρει αυτά βρε κουτά? Να ξέρετε. Στον απόηχο του Σαββατοκύριακου παίρνονται οι πιο σοφές αποφάσεις… Πσσσσσσσσς τι είπα τώρα η άτιμη. ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΑ!!! Any credits for that, too?

Bottom line.
Σκεφτείτε πόσες Δευτέρες θα ζήσετε στη ζωή σας.
Αξίζει να τις περάσετε κακομούτσουνοι & κακοδιάθετοι?
Ναι υπάρχει φόρτο εργασίας και κούρασης.
Ναι υπάρχει κίνηση & φασαρία.
Αλλά υπάρχει & χρόνος για ζωή. Ζήστε τη λοιπόν χωρίς να παραπονιέστε.
Εξάλλου μια μέρα είναι… θα περάσει.

Happiness Happens… όταν είναι Δευτέρα και είμαι happy!

Μικροπράγματα… γιατί αυτά είναι τα σημαντικά
Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.
Η χαρά της στιγμής που έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις.
Οι μικρές καθημερινές εκπλήξεις.
Ένα απλό κοίταγμα, ένα τυχαίο χάδι.
Η ψιλοκουβεντούλα που στήνεται κάθε πρωί στο γραφείο.
Το γλυκό που απολαμβάνεις στα σκοτεινά.
Εσύ να τραγουδάς στο αυτοκινήτο.
Μεσημεριανή ραστώνη στη βεράντα κατακαλόκαιρο.
Τα σοφά λόγια της γιαγιάς, η γλύκα της φωνής της, η ζεστασιά της καρδιάς της.

Γι’αυτά τα ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ θα μιλάμε εδώ. Γιατί αυτά έχουν την πραγματική αξία.
Μην περιμένεις τα μεγάλα, τα ωραία, τα αληθινά. Την καθημερινότητα ζεις, όχι το όνειρο.

Ζήσε το τώρα. Το σήμερα. Ζήσε την κάθε στιγμή σαν να μην υπάρχει αύριο.
Το αύριο υπάρχει. Ναι… Αλλά θα το ζήσεις αύριο.
Και μέχρι τότε, υπάρχουν χιλιάδες ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ που μπορούν να σε κάνουν ευτυχισμένη, αν τα δεις. Αν τα αφήσεις. Αν τα νιώσεις. Αν τα καταλάβεις.

Happiness happens only if YOU let it happen