Ξέρετε πόσο αγαπώ το θέατρο. Πόση χαρά μου δίνει να είμαι πάνω στη σκηνή. Πώς ψάχνω, αναζητώ, πειραματίζομαι συνεχώς σε αυτόν τον μαγικό τόπο για καινούργια μάθηση, νέα τροφή για σκέψη και θρέψη του μυαλού και της ψυχής. Νέα σκηνή, νέους συναδέλφους, νέα ταξίδια που να με κάνουν πιο «πλούσια», πιο γεμάτη, πιο ανθρώπινη.
Την πρόσεξα αμέσως. Ίσως γιατί φορούσε κατακόκκινη μπλούζα και στεκόταν μπροστά στο στύλο του μέτρο με μια ακαταμάχητη χάρη. Δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφη, θα την χαρακτήριζα ως το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Είχε όμως μια λάμψη εκείνη ακριβώς τη στιγμή γύρω της, ανεξήγητη. Μια λάμψη που μαγνήτιζε το βλέμμα σου. Ψηλή, αδύνατη μεγαλοκοπέλα με μακριά κυματιστά μαλλια και casual ντύσιμο.
Το σκλαβί που μας σκλάβωσε!
Όταν φτάσαμε η αίθουσα ήταν κατάμεστη! Είχα καιρό να πάω στο θέατρο ΠΟΡΤΑ και ομολογώ εντυπωσιάστηκα. Είναι ένα πολύ καλοδιατηρημένο θέατρο με άνετο φουαγιέ, ιδίως για παιδιά. Η σκηνή δεν είναι υπερυψωμένη, αντιθέτως πατάει στο έδαφος και οι 3 σειρές θέσεις βλέπουν τη σκηνή μετωπικά και προς τα πάνω. Στην αίθουσα δεν έπεφτε καρφίτσα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδέχεστε τη χρήση των cookies, σύμφωνα με την πολιτική μας. Οροι Χρήσης & Πολιτική Απορρήτου
When you visit any web site, it may store or retrieve information on your browser, mostly in the form of cookies. Control your personal Cookie Services here.